Śpiewanie pieśni podnosi na duchu, pomaga regulować emocje i integruje grupę.
Śpiewanie może być wykorzystywane w edukacji, terapii i uzdrawianiu.
Chiński znak medycyna składa się ze znaków zioła i muzyka co oznacza, że kiedyś uzdrawiano poprzez śpiewanie, muzykę i podawanie ziół.
Wpływ śpiewu na organizmy żywe ilustrują badania Masaru Emoto, który fotografował cząsteczki wody pod mikroskopem. Pod wpływem dźwięku cząsteczki zmieniają kształty. Harmonijne i uzdrawiające dźwięki tworzą harmonijne kształty cząsteczek wody, podczas gdy dźwięki destrukcyjne i chaotyczne tworzą brzydkie kształty kryształków wody. Nasze ciało zbudowane jest w 70% z wody a więc wibracja dźwięku poprzez wodę w naszym ciele ma olbrzymi wpływ na nasze zdrowie i samopoczucie.
Śpiew podobnie jak inne formy ekspresji twórczej- taniec, gra na prostych instrumentach, towarzyszył ludzkości od zarania dziejów i był jedną z najbardziej prostych form terapii, sposobów na radzenie sobie z bólem i wyrażanie radości życia.
W wielu kulturach istniała specjalna nazwa dla osoby, która potrafiła śpiewem (często połączonym z tańcem i grą na instrumentach) inspirować ludzi, leczyć ich i przekazywać tradycję danej kultury, legendy, mity i mądrość przodków. Często uważano, że taka osoba jest w kontakcie ze światem duchowym i to między innymi było źródłem jej autorytetu.
W Afryce takie osoby nazywano Griotami, w Europie Bardami, na Ukrainie w IX, X w nazywano ich Skomorochami.
W polskiej poezji romantycznej przypisuje się pieśni oraz postaci wieszcza, dużą moc poruszania umysłów, wpływania na duszę słowem i śpiewem.
W Polsce występują silne tradycje pieśni, która „krzepiła serca” i w ten sposób pełniła także funkcje terapeutyczne i motywacyjne, pomagała poradzić sobie z bólem i cierpieniem, odnaleźć sens istnienia, przetrwać trudne chwile, znaleźć motywacje do działania. Polskie wojsko przed bitwą pod Grunwaldem śpiewało pieśń Bogurodzica, śpiewali też powstańcy. Pieśń była ważnym elementem przekazywania narodowej tradycji. Edukacyjne zastosowanie pieśni i śpiewu jest stare jak ludzkość. W plemionach pierwotnych poprzez naukę określonych pieśni i tańców przekazuje się zwyczaje, kulturę, tradycję, obrzędy i rytuały danego ludu czy plemienia.
Terapia pieśnią łączy w sobie cechy terapii dźwiękiem-działanie dźwięku słów i muzyki na człowieka i terapii poezją-inspiracja tekstem i opowieścią przekazywaną w formie pieśni. Posiada jednak własny unikalny charakter, który był uznawany w większości kultur świata, czego wyrazem było przypisywanie osobom po mistrzowsku posługujących się pieśnią specjalnych właściwości.
Na przykład, w mitologii Orfeusz był w stanie poprzez moc swoich pieśni poruszać ludzi, Bogów i siły natury.
Poprzez naukę i śpiewanie pieśni można przekazywać duchowe wartości, tradycję , mądrość przodków oraz uzyskiwać ważne efekty terapeutyczne.
Na działanie pieśni wpływają rodzaje głosu (niski, wysoki, męski, żeński),
styl śpiewu, temat pieśni, jej melodia, nastrój itd.
Terapia śpiewem może polegać np. na wykorzystaniu pieśni do uświadamiania sobie i wyrażania swoich emocji, postaw, rozwijania poczucia własnej wartości.
Wibroterapia dźwiękiem lub śpiewem skupia się bardziej na terapeutycznym oddziaływaniu dźwięków na ludzki organizm.
Poprzez edukacje z wykorzystaniem śpiewu możemy osiągać podobne cele w sposób bardziej zabawowy, przekazując także wartości i treści ważne na danym etapie rozwoju człowieka.
Poprzez pracę z pieśnią możemy osiągnąć wiele efektów terapeutycznych:
-poprawa nastroju-śpiewanie „dla pokrzepienia serc”,
-integracji grupy-„jednoczenie ludzi”,
-otwarcie głosu, gardła, serca,
-rozwój zdolności ekspresji, kreatywności,
-pewności siebie w mówieniu i występowaniu,
-refleksja nad tematem pieśni,
-motywacja, mobilizacja do walki, dodawanie odwagi, męstwa, (pieśni, które zagrzewały ludzi do walki np. pieśni powstańców, We Shall Overcome itd.),
-przekazywanie doświadczeń pokoleń, tradycji
-nauka przez opowieść zawartą w pieśni,
Przekaz poza werbalny-wartości i emocje prowadzącego, przekaz samej pieśni może być o wiele bardziej istotny niż jej treść.
W swojej pracy stosuje śpiewanie samogłosek i proste pieśni w pracy z grupą.
Począwszy od rozgrzewki, poprzez wiele kreatywnych ćwiczeń można poznać i zacząć stosować w swojej pracy terapeutycznej lub edukacyjnej różne formy pieśni i piosenek.
Nie trzeba mieć wykształcenia i talentu muzycznego.
Stosujemy też proste ćwiczenia oparte na śpiewaniu samogłosek, słów lub afirmacji.
W pracy indywidualnej stosuję śpiewanie samogłosek, afirmacji i uzdrawiających pieśni z różnych kultur i tradycji w połączeniu z graniem na instrumentach.
Warsztaty i sesje indywidualne wykorzystania pieśni w edukacji i terapii
Kontakt: 791927957, stardance33@gmail.com