Taniec terapeutyczny

Taniec terapeutyczny

Taniec Terapeutyczny:

Taniec od tysiącleci był istotnym elementem życia społecznego i kulturowego w większości kultur świata. W kulturach pierwotnych taniec pełnił funkcje integracyjne, edukacyjne, religijne, terapeutyczne i magiczne.

Był też formą prostej i łatwo dostępnej zabawy i rozrywki. Wiele wskazuje na to, że taniec był najstarszą i najbardziej pierwotną religią i terapią świata.


Taniec spełniał wiele istotnych funkcji społecznych:
-edukacyjną,
-integracyjną,
-wyrażania uczuć miłości (nauka zalotów),
-wojenną (trening do walki i mobilizacja przed walką),
-artystyczną,
-rytualną,
-religijną.
Celem Tańca Terapeutycznego, w odróżnieniu od innych form tańca, nie jest jedynie zabawa, występ na scenie, czy spotkanie z drugim człowiekiem, indywidualnie lub w grupie ale

poprawa samopoczucia, zdrowia, redukcja stresu, pomoc w rozwiązywaniu problemów, rozwój kreatywności, poprawa relacji z ludźmi i z samym sobą.


W pewnych przypadkach taniec terapeutyczny może przypominać inne formy tańca lub czerpać z nich, może się też różnić od nich w celach, sposobie prowadzenia zajęć, jak i w formie ćwiczeń.
W odróżnieniu od tańca estradowego, czy artystycznego, w tańcu terapeutycznym celem nie jest efektowny występ ale wspierające rozwój doświadczenie samego siebie.
(Te cele nie wykluczają się ale w praktyce koncentracja na jednym celu, najczęściej stawia drugi na marginesie.)


Istnieje wiele form i szkół tańca terapeutycznego. Jedne nawiązują bardziej do różnych szkół psychologii i psychoterapii, inne do pracy z ciałem, fizjoterapii, ekspresji emocji, sztuki performance, tańców etnicznych, teatru, rytuału, czy doświadczeń duchowych.

Jedne są bliskie formom tańca artystycznego, inne całkowicie się od nich różnią.
Podstawową ideą na, której opierają się rozmaite szkoły tańca terapeutycznego jest wzajemnie powiązanie ciała i umysłu. To co robimy z ciałem wypływa na umysł, to co robimy z umysłem-wpływa na ciało. Taniec może wpływać na stan umysłu, emocji, samopoczucia i zdrowie osoby tańczącej. Z drugiej strony stan wewnętrzny tańczącego przejawia się w jego tańcu, co może ułatwiać samopoznanie i diagnozę.
Do najważniejszych pozytywnych skutków udziału w tańcu terapeutycznym można zaliczyć, między innymi:
-relaksację i uwolnienie napięć,
-poprawę relacji z ludźmi,
-rozwój świadomości ciała,
-rozwój inteligencji emocjonalnej,
-poprawa ogólnej sprawności, kondycji fizycznej i koordynacji ruchowej,
-rozwój kreatywności,
-lepsze poznanie siebie,
-rozwój umiejętności wyrażania siebie poprzez ciało i ruch oraz rozumienia języka ruchu.

 

http://www.mateuszwiszniewski.eu/terapeutyczny_teatr_tanca_-106.html

http://www.mateuszwiszniewski.eu/teatr_tanca_anny_halprin_na_pograniczu_sztuki__ryt.html

http://www.mateuszwiszniewski.eu/taniec_w_terapii__profilaktyce_i_edukacji__10_2012.html

http://www.mateuszwiszniewski.eu/taniec_terapeutyczny_w_rozwoju_osobistym_.html

http://www.mateuszwiszniewski.eu/relacje_z_warsztatow_teatr_improwizacji_tanca__ruc.html

Tańcz codziennie.
Taniec jest wyrazem podstawowego ludzkiego instynktu życia, potrzeby doświadczania przyjemności, radości, spotykania się z innymi.

Poszukiwania jak poprzez doświadczenie tańca można się uzdrawiać łączyć z tym co nadprzyrodzone, duchowe i boskie jak i z siłami natury.
Częsta praktyka tańca, który daje radość (nie mam na myśli morderczych treningów) może poprawić kondycję, powoduje wydzielanie endorfin, odmładza. W przypadku tańca spontanicznego i ekspresyjnego rozwija kreatywność i zdolność ekspresji. Taniec płynący spontanicznie z ciała, może być też terapią dla ciała i duszy.
Widziałem wielokrotnie setki osób, które po tańcu czuły się lepiej, a nawet mijały im różne symptomy.
Nic dziwnego, że taniec jest kojarzony z uzdrawianiem w większości kultur i tradycji duchowych, czy szamańskich świata.
Warto podjąć wyzwanie aby tańczyć codziennie, chociaż po 11 minut.
Takie poświęcenie swojego czasu na taniec bardzo się zwróci.

Doświadczysz więcej odprężenia, radości życia.

Ciało będzie bardziej żywotne, witalne, elastyczne, ekspresyjne i odporne na stres.
Wystarczy przez 11 minut codziennie tańczyć do ulubionej muzyki.

Zobacz jak się będziesz czuć po tygodniu.

Jeżeli ci się wydaje, że nie masz czasu, nie wierz w to.

Czas włożony w taniec, wróci do Ciebie w postaci większego poziomu energii, radości życia a nawet sprawności mózgu, gdyż taniec jest też dobrym ćwiczeniem dla mózgu.
Według jednej z pionierek tańca współczesnego i terapeutycznego Ruth St Denis taniec powinien być stałym i ważnym elementem współczesnej edukacji podobnie jak był elementem powszechnej edukacji w Starożytnej Grecji.
Jeżeli chcesz więcej inspiracji: jaką dobierać muzykę, czy i jakie stosować ćwiczenia, jak uwalniać się w tańcu od stresu, jak pracować z życiowymi tematami, rozwijać kreatywność, czy uwalniać napięcia z różnych części ciała, jak tańczyć aby lepiej zrozumieć swoje relacje, czy jak terapeutycznie można wykorzystywać różne style i rytmy tańca, to możesz skorzystać ze sprawdzonego cyklu warsztatów (XV edycji, ponad 200 absolwentów) gdzie można doświadczyć i się nauczyć różnych sposobów pracy z tańcem terapeutycznym.

 

Zapraszam do lektury książki

http://www.mateuszwiszniewski.eu/ksiazka_taniec_jako_terapia__.html